Bogoroditse-Uspenski-kleaster (Svijazjsk)

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
Bogoroditse-Uspenski-kleaster

Свияжский Успенский монастырь

Свияжск Успенско-Богородичный мужской монастырь коптер.jpg
lokaasje
lân Flag of Russia.svg Ruslân
republyk Flag of Tatarstan.svg Tatarstan
plak Svijazjsk
bysûnderheden
type bouwurk kleaster
boujier 1555 (stifting)
webside Side kleaster

It Bogoroditse-Uspenski-kleaster of it Kleaster fan de Untsliepenis fan de Mem Gods (Russysk: Свияжский Богородице-Успенский мужской монастырь) yn it russyske doarp Svijazjsk yn de dielrepublyk Tatarstan is in aktyf kleaster fan it bisdom Kazan fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke. It kleaster stie on de widze fan de otterdoksy yn Tatarstan en de Wolga-regio. Sûnt 2017 is it kleaster UNESCO-wrâlderfgoed .

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

It kleaster waard yn 1555 tagelyk mei de oprjochting fan it bisdom Kazan stifte. Oprjochter wie de argimandryt German fan Kazan, de lettere de aartsbiskop fan Kazan (1564-1566) en troch de Russysk-Otterdokse Tsjerke hillich ferklearre. Sûnt 1592 wiene syn reliken foar it kleaster fan tige grutte wearde. It kleaster, dat fan de 16e oant de 18e iuw it rykste kleaster wie fan de Midden-Wolga-regio en ta de twintich rykste fan it Russyske Ryk rekkene waard, wie yn dy tiid it belangrykste spirituele, edukative en missjonêre otterdokse sintrum fan it bisdom Kazan en de regio Midden-Wolga. Earder dan ien fan de earste boekprinters yn Ruslân, Ivan Fedorov yn Moskou, hie it kleaster ûnder de stifter en argimandryt German al in drukparse foar it printsjen fan de Hillige Skrift en liturgyske boeken.

Untsliepeniskatedraal

Foar de sekularisaasje en konfiskaasje fan tsjerklik besit yn 1764 troch Katarina de Grutte besiet it kleaster 7.200 boeren, dat wol sizze likefolle as alle oare kleasters fan it bisdom byinoar. Sûnt de herfoarmings fan 1764 hie it kleaster fan Svijazjk de heechste status dy't in kleaster in it Russyske Ryk hawwe koe. Oant 1809 wie it it iennige kleaster mei sa'n hege status yn it bisdom, yn dat jier krige ek it Bogoroditski-kleaster fan Kazan sa'n hege status.

De sekularisaasje fan de kleasterlannen yn 1764 en de ferearming fan Svijazjsk makke in ein oan de rykdom fan it kleaster. It tal muontsen, dat earder mear as 100 bruorren telde, sakke en telde oan it begjin fan de 20e iuw noch mar 20 oant 25 muontsen en novisen.

Op 9 augustus 1918 waard de lêste abt fan it kleaster, biskop Amvrosi, troch de bolsjewiken sûnder proses deasketten doe't se de nôtfoarrieden opeaskjen kamen. It kleaster waard sletten en plondere en nei't de skryn fan de stifter fan it kleaster iepene waard ferdwûnen de reliken. Yn 2000 waard in fragmint fan de reliken fan Sint-German ûnder it alter fan de nea sletten Tsjerke fan de prinsen Teodorus, David en Konstantyn yn Kazan weromfûn. Op it terrein fan it eardere kleaster waard in psychiatrysk sintrum iepene, dat pas yn 1994 ferhûze.

Sint-Nikolaastsjerke

Yn 1997 waard it kompleks op 'e nij wer as kleaster iepene en de yn Kazan (stêd)Kazan oantroffen reliken fan de stifter fan it kleaster binne dêrnei werom brocht.

Arsjitektuer[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Sellen foar de muontsen

It kleasterkompleks is fan unike histoaryske en arsjitektoanyske wearde, dy't syn gelikense net hat yn it Midden-Wolga-gebiet. De âldste tsjerken binne de Untsliepeniskatedraal (1561) en de oan Sint-Nikolaas wijde reftertsjerke (1556) mei in klokketoer fan 43 meter heech. It binne hichtepunten fan russyske arsjitektuer út de 16e iuw. De Untsliepeniskatedraal hat fresko's út de boutiid dy't fan grutte keunsthistoaryske wearde binne. It is in monumint yn de styl fan de Pskov-Novgorodtsjerken. De Untsliepeniskatedraal krige yn de 18e iuw in nije koepel yn de Oekraynske barokstyl en 12 barokke kokosjniks op de dakrâne, mar fierder bleau it 16e-iuwske oansjen fan de katedraal bewarre.

De fresko's yn de katedraal beslaan in oerflak fan 1080 m². It is ien fan de twa tsjerken yn Ruslân dêr't de folsleine syklus fan muorreskilderings út it tiidrek fan Ivan de Ferskriklike bewarre bleaun is. De oare tsjerke is de katedraal fan it Transfiguraasjekleaster yn Jaroslavl. Yn Ruslân binne in soad âldere of krekt jongere fresko's bewarre bleaun, mar der gappet in grut gat yn de 16e iuw en de fresko's fan Svijazjk binne út dy tiid in tige bysûndere útsûndering. De meast bekende fresko's binne dy fan it heitelân in de koepel, de ûntsliepenis fan de Mem Gods by it alter, de krusiging fan Kristus, de prosesje yn it paradys en it fresko fan Sint-Kristoffel, it iennige fresko yn de wrâld dêr't de hillige neffens in apokrive tekst wurdt ôfbylde mei in hynsteholle.

Oare gebouwen fan it kleaster lykas de sellen foar de bruorren datearje út it tiidrek fan de 17e oant de 18e iuw. Trije oare tsjerken fan it kleaster binne yn de Sovjet-tiid ferneatige.

De lengte fan de muorre om it kleaster is hast in kilometer lang. De muorren datearje út de 18e oant 19e iuw.

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Dizze side is alhiel of foar in part in oersetting fan de Russysktalige Wikipedyside; sjoch foar de bewurkingsskiednis: ru:Свияжский Успенский монастырь