Harderwilster
| harderwilster | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Folwoeksen fûgel yn simmerdracht | ||||||||||||
| taksonomy | ||||||||||||
| ||||||||||||
| soarte | ||||||||||||
| Anarhynchus pecuarius | ||||||||||||
| Temminck, 1823 | ||||||||||||
| IUCN-status: net bedrige | ||||||||||||
De harderwilster (Anarhynchus pecuarius, synonimen: Helenaegialus pecuarius, Charadrius pecuarius) is in Afrikaansk fûgeltsje út it skaai dûkelmantsjes (Anarhynchus) yn 'e famylje wilsterfûgels (Charadriidae). De fûgel wurdt as monotypysk behannele, itjinge betsjut dat der gjin ferdieling yn ûndersoarten is.
Ferskining
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
De harderwilster is in lytse wilster fan 14 oant 16 sintimeter mei tige karakteristike kopmarkearingen yn it simmerkleed: in wite foarholle, nekke en kiel, in griisbrune kroan, in swarte eachstreek en in swart bân oer de kop. De ûnderside is oranjekleurich, wylst de fearkes fan 'e boppekant yn alle drachten kontrastryk binne. De soarte is yn it winterkleed dreger fan it dûkelmantsje te ûnderskieden, mar de harderwilster hat langere poaten as de lêste, dy't yn 'e flecht efter de sturt útstekke. Boppedat is de kraach, de wynbrauwen en it boarst dúdlik bêzje fan kleur.
Fersprieding
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De soarte komt yn 'e Nyldelling en fierder yn Afrika besuden de Sahara en op Madagaskar foar. De harderwilster is in swalker yn Europa.
Hâlden en dragen
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De fûgel komt foar op dridzige wetterkanten, flakke kusten en by fivers en lyksoartich habitat. It nêst leit fuort op 'e grûn en bestiet út in lyts, ûndjip kûltsje. De fûgel leit meastentiids twa aaien, dy't troch beide âlden yn 22 oant 28 dagen útbret wurde. Beide âlden soargje foar de jongen, dy't nei sawat 25 dagen útfleane. Under geunstige omstannichheden briedt de fûgel twaris yn it seizoen.
Status
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet, mar der wurdt tocht dat de populaasje ôfnimt, mar noch net sa bot om de fûgel as bedrige te beskôgjen. De Ynternasjonale Uny foar it Behâld fan 'e Natuer (IUCN) neamt de soarte as net bedrige (Least Concern, 2025). in rûzing fan 2023 giet út fan in wrâldpopulaasje fan 101.000 oant 217.000 fûgels út.
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
|
- Fûgelsoarte
- Dûkelmantsje
- Lânseigen fauna yn Angoala
- Lânseigen fauna yn Benyn
- Lânseigen fauna yn Botswana
- Lânseigen fauna yn Boerkina Faso
- Lânseigen fauna yn Boerûndy
- Lânseigen fauna yn Kameroen
- Lânseigen fauna yn de Sintraal-Afrikaanske Republyk
- Lânseigen fauna yn Tsjaad
- Lânseigen fauna yn Kongo (Republyk)
- Lânseigen fauna yn Kongo (Demokratyske Republyk)
- Lânseigen fauna yn Ivoarkust
- Lânseigen fauna yn Dzjibûty
- Lânseigen fauna yn Egypte
- Lânseigen fauna yn Eritreä
- Lânseigen fauna yn Swazylân
- Lânseigen fauna yn Etioopje
- Lânseigen fauna yn Gabon
- Lânseigen fauna yn Gambia
- Lânseigen fauna yn Gana
- Lânseigen fauna yn Guinee
- Lânseigen fauna yn Guinee-Bissau
- Lânseigen fauna yn Kenia
- Lânseigen fauna yn Libearia
- Lânseigen fauna yn Madagaskar
- Lânseigen fauna yn Malawy
- Lânseigen fauna yn Maly
- Lânseigen fauna yn Mauretaanje
- Lânseigen fauna yn Mozambyk
- Lânseigen fauna yn Namybje
- Lânseigen fauna yn Niger
- Lânseigen fauna yn Nigearia
- Lânseigen fauna yn Rûanda
- Lânseigen fauna yn Senegal
- Lânseigen fauna yn Sierra Leöane
- Lânseigen fauna yn Somaalje
- Lânseigen fauna yn Súd-Afrika
- Lânseigen fauna yn Súd-Sûdan
- Lânseigen fauna yn Sint-Helena
- Lânseigen fauna yn Sûdan
- Lânseigen fauna yn Tanzania
- Lânseigen fauna yn Togo
- Lânseigen fauna yn Uganda
- Lânseigen fauna yn Sambia
- Lânseigen fauna yn Simbabwe
