Springe nei ynhâld

Afrikaanske blaumies

Ut Wikipedy
Afrikaanske blaumies
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftmoskeftigen (Passeriformes)
famyljemiesfûgels (Paridae)
skaaiblaumiezen (Cyanistes)
soarte
Cyanistes teneriffae
Lesson, 1831
IUCN-status:
ferspriedingsgebiet
     stânfûgel

De Afrikaanske blaumies (Cyanistes teneriffae) is in sjongfûgel út de famylje fan 'e miesfûgels (Paridae) dy't libbet yn Noard-Afrika en op 'e Kanaryske Eilannen. De soarte is nau besibbe oan 'e blaumies (Cyanistes caeruleus) en waard lang as in ûndersoarte dêrfan beskôge, mar wurdt no meastentiids as in aparte soarte behannele. De populaasje wurdt as net bedrige beskôge.

De Afrikaanske blaumies liket kwa foarm en fearrekleed op 'e blaumies, mar is wat lytser en donkerder. Hy hat in swart-blauwe, skerper ôfgrinzge kap, in griis-blauwe rêch sûnder griene tinten en in ultramarynkleurige wjuk. De populaasjes op 'e Kanaryske Eilannen misse ek de wite wjukbân, dy't sawol de blaumies as de Afrikaanske blaumies yn Noard-Afrika hawwe. De sang ferskilt ek; guon lûden soene tinke kinne oan 'e blokmies, oaren oan de túfmies.

De ferskate ûndersoarten ferskille benammen troch de kleuring fan it fearrekleed en hoe dúdlik de tekeningen binne.

Ferliking Afrikaanske blaumies en blaumies.

Fersprieding en systematyk

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De Afrikaanske blaumies is in stânfûgel yn Noard-Afrika fan Marokko oant Lybje en op 'e Kanaryske Eilannen. De soarte wurdt ferdield yn sân ûndersoarten:

  • C. t. palmensisLa Palma op 'e westlike Kanaryske Eilannen
  • C. t. ombriosusHierro op 'e súdwestlike Kanaryske Eilannen
  • C. t. teneriffaeGomera en Teneryf op 'e Kanaryske Eilannen
  • C. t. hedwigaeGran Kanaria op 'e Kanaryske Eilannen
  • C. t. degener – de eastlike Kanaryske Eilannen (Fuerteventura en Lanzarote)
  • C. t. ultramarinus – noardwestlik Afrika (Marokko oant Tuneezje) en it eilân Pantelleria foar de kust fan súdlik Itaalje
  • C. t. cyrenaicaeLybje

Foarhinne waard de Afrikaanske blaumies as in ûndersoarte fan 'e blaumies (Cyanistes caeruleus) beskôge. Op basis fan morfology, sang en genetyske gegevens wurdt de fûgel hjoed-de-dei as aparte soarte behannele.

Ut fierdere DNA-stúdzjes hat bliken dien dat de Afrikaanske blaumies de Kanaryske Eilannen fanút Noard-Afrika yn trije aparte weagen kolonisearre hat. De populaasjes yn Lybje (cyrenaicae) en op it eilân La Palma (palmensis) foarmje resten fan in iere populaasje, de populaasjes op 'e sintrale eilannen (ombriosus, teneriffae en hedwigae) foarmje resten fan in twadde weach, en degener in tredde resinte ynvaazje fan ultramarinus. Dizze resultaten yn kombinaasje mei morfologyske ferskillen binne brûkt as argumint om de Afrikaanske blaumies yn fjouwer aparte soarten op te dielen. Oare stúdzjes litte lykwols sjen dat de ferskillen tusken degener en ultramarinus ûnbelangryk binne. Beide resultaten hawwe lykwols noch net laat ta feroarings by de grutte ynternasjonale taksonomyske autoriteiten.

Hâlden en dragen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De Afrikaanske blaumies wurdt allinnich, yn pearkes of yn lytse groepkes sjoen. Hy is faak maklik benei te kommen as er foerazjearret yn beammen en strûken. It dieet is net sa goed bekend, mar der wurdt tocht dat dy net in soad oars is as dat fan 'e blaumies, útsein mooglik in gruttere ynname fan lytse flinters, spinnen en krobben.

Nêst mei piken.

De Afrikaanske blaumies is te finen yn ferskate boskbiotopen fan laurierbosken en hichten mei beamhei oant bercheftige nullebosken, mar ek parken en tunen, fral dêr't fruitbeammen steane. Op La Palma is de fûgel sa't it liket beheind ta nullebosken en wurdt er allinnich tafallich yn 'e ûndergroei fan laurierbosken sjoen. Op 'e drûgere eilannen Fuerteventura en Lanzarote briedt er benammen yn leechbliuwen strûken mei û.o. Tamarix en Phoenix en yn bluisterige fegetaasje yn gersrike gebieten.

De briedtiid leit tusken febrewaris en july, mooglik ek yn oktober oant jannewaris. It nêst liket op dat fan 'e blaumies: in kom fan moas, nullebeamnuddels, blêden en fearren en sit likernôch trije meter boppe de grûn yn in beamholte, in spjalt yn in rots, in muorre of yn in nêstkast, of fuort op 'e grûn. Dêryn leit it wyfke trije oant seis aaien.

De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet en de IUCN kategorisearret de soarte as net bedrige. De populaasje-ûntwikkeling is lykwols ûndúdlik. It grutste part fan it ferspriedingsgebiet leit yn Noard-Afrika, dêr't gjin populaasjerûzings makke binne. Op 'e Kanaryske Eilannen wurdt de populaasje rûsd op 20.300 oant 101.000 briedpearkes.

Boarnen, noaten en/as referinsjes: