Rhijnvis Feith

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Rhijnvis Feith

Rhijnvis Feith (Swol, 7 febrewaris 1753 (doopdatum) – dêre, 8 febrewaris 1824) wie in Nederlânske skriuwer fan gedichten, toanielstikken, in stikmannich kantates en in teoretyske ferhanneling oer Kant en dichtkeunst.

Wurk[bewurkje seksje | edit source]

Rhijnvis Feith hearde ta de literêre streaming fan it sentimintalisme. Hy stie op it stânpunt dat de natoer net slaafsk folge wurde moast, mar idealisearre wurde moast.

  • Het ideaal in de kunst (1782, in ferhanneling, 1823 ynstjoerd foar de priisfraach Hollandsche Maatschappij van Fraaije Kunsten en Wetenschappen)
  • Verhandeling over het heldendicht (1782)
  • Fanny, een fragment (1783)
  • Julia (1783; briefroman)
  • Brieven over verscheidene onderwerpen (6 dielen, 1784–1793)
  • Thirsa, of de zege van de godsdienst (1784; treurspul)
  • Dagboek mijner goede werken (1785)
  • Ferdinand en Constantia (2 dielen, 1785)
  • Lady Johanna Gray (1791)
  • Het graf (1792)
  • Bijdragen ter bevordering der schoone kunsten en wetenschappen (3 stikken, 1793–1796; mei Jacobus Kantelaar)
  • Ines de Castro (1793; treurspul)
  • Oden en gedichten (5 delen, 1796–1814)
  • De ouderdom (1802)
  • Brieven aan Sophie (1806)
  • Verlustiging van mijnen ouderdom (1818)
  • De eenzaamheid en De Wereld (1821)
  • Verhandelingen (1826)
  • Dicht- en prozaïsche werken (15 dielen, 1824–1826)

Grêfskrift[bewurkje seksje | edit source]

Op syn grêf yn Swol stiet:

Dat alles wat ik was of had de dood vrij roove;
Gods waarheid wankelt niet, wie immer op haar bouw.
Ik geloof in Jesus, en ik stierf in dat gelove,
Mijn stof rust in dit graf op zijn verdienste en trouw.

Keppeling om utens[bewurkje seksje | edit source]