Johannes Hoornbeeck

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Portret fan Hoornbeeck troch Frans Hals

Johannes Hoornbeeck , (Haarlim, 4 novimber 1617 - 1666) wie in godsgelearde, in fertsjintwurdiger fan de Fierdere Reformaasje. Johannes Hoornbeeck wie de soan fan Tobias Hoornbeeck, dy't fan Flaamsk komôf wie, en Janneke Baerts.

Johannes Hoornbeeck wie in learling fan Gysbert Voet en fan Antonius Walaeus, en lykas Voet hat er les jûn yn de Universiteit fan Utert, ûnder oaren oan Herman Witsius.
Oars as Voet fûn Hoornbeeck dat, wylst der redenen foar in rjochtfeardige oarloch wêze koenen, religy dêr net by hearre koe. Hy seach fersprieding fan religy dan ek fral troch missy plak hawwen en stie in wrâldwiid missynetwurk foar. Oant 1643 wie er predikant yn Mülheim by Keulen. Fan 1645 ôf wie er predikant te Utert en heechlearaar. Yn 1654 giet er nei Leien.

Wurk (karút)[bewurkje seksje | edit source]

  • Tractatus de ratione concionandi (1645)
  • De paradoxis et heterodoxis weigelianus commentarius (1646)
  • Euthanasia, ofte wel sterven (1651)
  • Summa controversiarum religionis (1653)
  • Theologia pratica (1663-1666)

Literatuer[bewurkje seksje | edit source]

  • B. Oosterom, Johannes Hoornbeeck als zendingstheoloog, yn: Theologia reformata 13 (1970), 81-98 online ferzje
  • J.W. Hofmeyr, Johannes Hoornbeeck as polemikus (Kampen: Kok, 1975)
  • A.Th. Boone, 'Tot verbreydinge van het rijcke onses Heeren Jesu Christi': een inleiding tot de zendingsgedachten binnen het gereformeerd piëtisme in Nederland, yn: Documentatieblad Nadere Reformatie 17-1 (1993), 1-17, m.n. 8-14 online ferzje
  • G. van 't Spijker, Ik zal u niet verlaten: een pastorale handreiking in geestelijke verlatenheid aan de hand van Gisbertus Voetius en Johannes Hoornbeeck (Leien: Groen, 1996)
  • T. Brienen, Johannes Hoornbeeck (1617-1666): eminent geleerde en pastoraal theoloog (Kampen: De Groot Goudriaan, 2008), jout ek fertaling fan in stikmannich kearnteksten.