Johannes Cocceius
Johannes Coccejus (feitlik Johannes Coch) (Bremen, 9 augustus 1603 - Leien, 5 novimber 1669) wie in teolooch en filolooch dy't in wichtige rol spile yn it grifformeard-protestantisme fan de 17e ieu. Coccius is fral ferneamd fanwege it skeel mei Voetius oer de ferbûnsslear en de sabbat. Dit konflikt ferdielde de grifformearde tsjerke oant fier yn de 18e ieu yn de partij Coccejanen en Voetianen.
Ynhâld |
Libben[bewurkje seksje]
As soan fan de Bremer Stadtsecretär Timan Coch gie er nei it Gymnasium Illustre (Latynske skoalle). Yn 1625 gie er nei Hamburch dêr't er him fierder ferdjippe yn de Rabbynse geskriften. Septimber 1626 waard er, "om it rûge libben oan de Dútske universiteiten te ûntflechtsjen" studint yn Frjentsjer dêr't er kolleezje folge by ûnder oaren Johannes Maccovius en Guilielmus Amesius (William Ames).
- 1630, Beneaming ta heechlearaar yn de bibelske filology yn Bremen
- 1636, Beneaming ta professer Easterske Talen te Frjentsjer,
- 1643, Doctorsbul yn de teology mei in dissertaasje oer het ferbûn.
- 1650, Beneaming ta professer in Leien dêr't er yn 1669 stoar oan de pest.
Bibliografy[bewurkje seksje]
- Summa doctrinae de foedere et testamento Dei, 1648 (Wersjoen yn 1654 en 1660)
- Summa theologiae ex sacris scripturis repetita, 1662 (werprinte yn 1665)
- Lexicon et commentarius sermonis hebraici et chaldaici, 1669
- Explicatio catecheseos Heydelbergensis, 1671
Keppeling om utens[bewurkje seksje]
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
|
