Herman Heijermans

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Byld fan Herman Heijermans yn Amsterdam

Herman Heijermans (Rotterdam, 3 desimber 1864 - Zandvoort, 22 novimber 1924) wie in Nederlânsk toanielskriuwer. Dêrneist skreau er ek hûnderten ferhaaltsjes (Falklandjes, nei syn skûlnamme Samuel Falkland). In oare skûlnamme fan him wie Koos Habbema.

Libben[bewurkje seksje | edit source]

Heijermans groeide op as âldste soan yn in liberaal joadske hûshâlding fan olve bern. Yn 1893 sette Heijermans útein as toanielresensint by de krekt oprjochte krante De Telegraaf. Hy skreau fûle kritiken en makke dêtroch rillgau in protte fijannen. Hy skreau sels toanielstikken dêr't in grutte sosjale belutsenheid út bliken die. Bygelyks syn Ghetto (1898), oer de nearzige, ortodoksk-joadske sfear fan sjacheraars en voddenkooplieden, Glück auf! (1911) oer de ôfgryslike ramp yn de myn Radbod yn Westfalen, en it tige ferneamde Op hoop van zegen (1900), oer it swiere, earmoedige libben yn de fiskerij. Yndrukken hjirfoar hie er skipe yn Scheveningen en Katwyk oan See, dêr't inkelde jierren wenne en kunde hie oan de skilder Jan Toorop. De measte fan syn stikken giene yn premiêre by de Nederlânske Toaniel Feriening yn Amsterdam, dêr't Esther de Boer-van Rijk de wichtichste protagoniste wie, foaral as Kniertje yn Op hoop van zegen en as Eva Bonheur. Heijermans wie tige warber yn de sosjalistyske beweging. Yn 1897 wie er lid wurden fan de yn 1894 opgerjochte Sosjaal Demokratyske Arbeiders Partij (SDAP) en skreau foar dy partij yn 1898 it propagandastik Puntje. Begjin jierren 20 fan de 20e ieu wie Heijermans in skoftke direkteir fan Teater Carré.

Begraffenis[bewurkje seksje | edit source]

Herman Heijermans stoar yn 1924 mei 59 jier yn Zandvoort oan de gefolgen fan kanker. Syn begraffenis, organisearre troch de SDAP, hie plak yn Amsterdam. Syn populêrens die bliken út it grutte tal belangstellenden de rûte fan de lykkoets bylâns, fan Zandvoort nei Amsterdam: de minsken stiene rigendik.

Der besteane filmbylden fan Heijermans' te hôf bringst; der binne gjin filmbylden bekend fan Heijermans libbensliif.

Bibliografy[bewurkje seksje | edit source]

It sammele toanielwurk ferskynde yn trije dielen as Herman Heijermans Toneelwerken (red. G.A. van Oorschot, Simon Carmiggelt, H.A. Gomperts, Anton Koolhaas, H.H.J. de Leeuwe, H.S.F. Heijermans. Utj. G.A. van Oorschot, Amsterdam, 1965)

Literatuer[bewurkje seksje | edit source]

  • 1927 - Heijermans-herinneringen , F. Hulleman
  • 1934 - Herman Heijermans, novellist, romancier, dramaturg, dr. G. Karsten
  • 1949 - Herman Heijermans door B. Groeneveld
  • 1954 - The dramatic work of Herman Heijermans , Seymour L. Flaxman
  • 1964 - Herman Heijermans. Schrijversprentenboek , G. Borgers e.o.
  • 1965 - Herman Heijermans' laatste levensjaren , Annie Heijermans-Jurgens
  • 1967 - Herman Heijermans , C.A. Schilp
  • 1971 - Met waarachtige zorg. De toneelschrijver Herman Heijermans , E. de Jong
  • 1973 - Mijn vader Herman Heijermans; leven naast roem , Hermine Heijermans
  • 1974 - Samuel Falkland. Schetsen en vertellingen Keazen en ynlaad troch Wim J. Simons
  • 1996 - Geluk. Het leven van Herman Heijermans, Hans Goedkoop

Keppelings om utens[bewurkje seksje | edit source]