Eastsibearyske See

Ut Wikipedy
(Trochwiisd fan "East-Sibearyske See")
Gean nei: navigaasje, sykje
Lizzing tusken de Laptevsee en de Tsjoektsjensee
Laptevsee (l) en Eastsibearyske See (rj) mei de Nijsibearyske Eilannen

De Eastsibearyske See (Russysk: Восточно-Сибирское море; Vostótsjno-Sibírskoje Móre) is in diel fan de Noardlike Iissee en hat in oerflak fan sa'n 913.000 km², dy't it grutste part fan't jier beferzen is. De see leit tusken de Arktyske Kaap (op Komsomolets) yn it noardwesten, de Nijsibearyske Eilannen yn it westen, de Russyske dielgebieten Jakoetsje en Tsjoekotka yn it suden en Wrangel-eilân yn it westen. It grinzet oan de Laptevsee yn it westen en de Tsjoektsjensee yn it easten.

De see is frijwat ûndjip; 70% fan de see is net djipper as 50 meter en it djipste punt leit op 155 meter.

De wichtichste rivieren dy't ôfwetterje op de see binne de Chroma, Indigirka, Alazeja, Kolyma en Poetsjevejem. Yn de see lizze de Beareneilannen. It wichtichste havenplak is Pevek yn Tsjoekotka.

De sudlike kust bestiet yn Jakoetje út de leechlân (Jano-Indigirkaleechflakte en Kolymaleechflakte). Nei de Kolymarivier begjint in wat heuveleftich gebiet yn Tsjoekotka. De trochsnee luchttemperatueren wikselje fan 0 °C oant 2 °C (4 °C yn it sudlik part) yn de simmer en dale oant -30 °C yn de winter.

It gebiet waard ferkend troch Russyske seefarders yn de 17e ieu, dy't fan riviermûning nei riviermûning farden yn harren kotsjen. Yn 1648 besilen Semjon Dezjnjov en Fedot Aleksejev de kust fan de rivier de Kolyma ôf oant de rivier de Anadyr en de Beringstrjitte. Letter waarden de eilannen en de Sibearyske kust troch de ekspedysjes fan 1735-1742, 1820-1824, 1822, 1909 en 1911-1914 yn kaart brocht.