Barok (stylperioade)
Ut Wikipedy
De barok is in Jeropeeske stylperioade, dy't duorre fan de 17e ieu oant de earste helte fan de 18e ieu. It hie syn oarsprong yn Itaalje en utere him yn de arsjitektuer, túnarsjitektuer, skilderkeunst, byldhoukeunst, literatuer en muzyk. It wurd barok komt fan it Portugeeske barroco, wat 'ûnregelmjittich foarme pearel' betsjut. Men ûnderskiedt iere-, hege- en lettebarok.
Ynhâld |
[bewurkje seksje] Barok yn de boukeunst
De boukeunst út de barokperioade hat as skaaimerken: brûkme fan perspektyf en faak ovalen. Fierders:
- ryk en weelderich materiaalbrûkme;
- asymmetry;
- yngewikkelde patroanen;
- faak gebrûk fan fersiersels;
- goddelike ûnderwurpen
- brûkme fan konkaaf en konveks.
[bewurkje seksje] Barok yn de Skilderkeunst
Skaaimerken:
- ekstreem realisme;
- dramatyske effekten;
- sterke ljocht-tsjuster kontrasten, clair-obscure
- in soad gefoel (op gesichten)
- faasje en beweging en drok/kringeljende figueren;
- berekkene djiptewurking;
- diagonalen.
[bewurkje seksje] Barok yn de muzyk
Fierders waard brûk makke fan:
- monody op basis fan basso continuo;
- affectenlear as leidraad voor de muzikale ekspresje;
- harmoanysk kontrapunt;
- da capo aria en fuga;
- opera's mei serieuze tema's út de Grykske en Romeinske mytology en oratoria, op grûn fan bibelske ferhalen;
- typysk ynstrumentale foarmen, sa as it concerto grosso en de suite, bedoeld foar útfiering yn adelike fermiddens;
- ferskate nasjonale dûnsen, sa as allemande, bourree, gavotte, menuet, sarabande.
Yn de 19e ieu kriget de barok opnij omtinken en komt in neo-barokke styl op.
