Angelsaksyske talen

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje

De Angelsaksyske talen foarmje in lyts subgroepke fan 'e Noardwestgermaanske talen, dy't wer diel útmeitsje fan 'e Westgermaanske talen.

De Angelsaksyske talen binne it Ingelsk en it Skotsk, wylst guon taalkundigen dêr it Anglo-Romany, in taal fan sigeuners yn Ingelân, oan tafoegje. Fierwei de grutste fan dizze talen is it Ingelsk. De talen wurde as memmetaal sprutsen troch likernôch 325 miljoen minsken, benammentlik yn Grut-Brittanje, Ierlân, Noard-Amearika, Austraalje, Nij-Seelân en súdlik Afrika. De Angelsaksyske talen binne nau besibbe oan 'e Fryske talen, mar binne ûntwikkele op it eilân Grut-Brittanje, wat ta in ôfwikende taalûntwikkeling laat hat.

De Angelsaksyske talen binne ûntsien yn foar âldste oerlevering, fan it Aldingelsk yn de 8e ieu.